De angst en illusie (té) veel spiermassa aan te maken door middel van krachttraining.

Je wilt niet weten hoe vaak ik heb moeten aanhoren: ‘maar ik wil niet te gespierd worden hoor!’ Tegelijkertijd lopen sommige mensen tegen een muur op, omdat zij hadden verwacht veel sneller resultaat te zouden zien door de grote inspanning die ze hebben geleverd. Deze angst voor een gespierd lichaam en de illusie om snel spiermassa aan te maken kan het belangrijkste doel; namelijk een sterk en gezond lichaam te ontwikkelen; behoorlijk in de weg zitten.  

Voor een leek kan ik mij voorstellen dat de angst voor meer spiermassa of de teleurstelling wanneer er ‘te weinig’ spiermassa wordt aangemaakt bestaat. Ik heb het idee dat veel mensen denken dat wanneer zij zware gewichten optillen iedereen dezelfde hoeveelheid spiermassa zou aanmaken. Helaas werkt het niet zo gemakkelijk. 

Om spiermassa aan te maken hebben we een bepaalde intensiteit van trainen nodig en om te blijven ‘groeien’ moet die intensiteit iedere training weer omhoog gaan. Daarnaast  speelt dieet een rol, maar moeten we vooral kijken naar genetische bepaling. Je kunt nog zo hard trainen en goed eten, maar het zijn vaak de genen die bepalen in welke mate je spiermassa op kunt bouwen. Voor mensen die graag veel spier op willen bouwen kan het behoorlijk frustrerend zijn wanneer zij er naar verloop van tijd achter komen dat ze genetisch ‘minder’ bedeeld zijn.  

Angst

De angst voor het aanmaken van té veel spiermassa zie ik veelal bij vrouwen. In mijn ogen is deze angst onnodig, omdat vrouwen over het algemeen een stuk minder gemakkelijk spiermassa aanmaken ten opzichte van mannen. Niet om vrouwen hier te benadelen, maar zo heeft moeder natuur het nu eenmaal bedacht. Dat gezegd hebbende zie ik (gelukkig) steeds meer vrouwen met krachttraining bezig en met trots hun kracht laten zien. Niet dat ik hier kan bepalen wat wel of niet goed is, maar ik moedig iedereen aan om een zo’n sterk mogelijk lichaam te ontwikkelen. Ik zie in de praktijk dat de gezondheid en het algehele kwaliteit van leven van mensen verbeterd wanneer zij sterker en gespierder worden. 

Belangrijk te beseffen is dat het lichaam zich zal ontwikkelen naar lichaamsbouw (skelet en ophanging van spieren) en genetische bepaling. Denk daar maar aan als je weer een ‘perfect’ lichaam op social media voorbij ziet komen. Iemand die je graag iets wilt verkopen zal altijd zeggen dat: ‘als ik het kan, dan kan jij het ook!’ Hoewel dit hartstikke motiverend werkt kan het soms iets wat misleidend zijn. Iedereen moet hard werken om resultaat te kunnen zien, maar hoe het lichaam zich ontwikkeld hebben we niet helemaal zelf in de hand. Daarom is het belangrijk om te kijken naar jouw eigen fysieke mogelijkheden (en beperkingen). 

Mensen met ‘goede’ genen zullen hun resultaat sneller delen. Zij hoeven maar naar een gewicht te kijken en hun spieren lijken al te groeien. Hier komt een gedeelte van de angst denk ik vandaan. Mensen die niet ‘bulky’ willen worden trekken hun conclusie op basis van wat ze zien bij deze genetische ‘freaks’. Dit weerhoudt ze er vervolgens van om aan intensieve krachttraining te doen. Een gevolg hiervan kan zijn dat mensen beweegvormen kiezen die ze niet sterker zal maken en er misschien zelfs voor zorgen dat zij steeds meer spiermassa zullen verliezen. Dit is absoluut geen gewenste situatie wanneer jij je gezondheid wilt verbeteren. 

Puur uit het oogpunt van overleven zou het heel onlogisch zijn als iedereen zo gemakkelijk spiermassa aan zou maken. Het extra gewicht wat je mee moet tillen en de hoeveelheid energie die je tot je zou moeten nemen zouden erg nadelig zijn. Sterk zijn is erg belangrijk voor overleving, maar veel meer gewicht mee tillen in de vorm van spiermassa is minder wenselijk. Voor het grootste gedeelte van de mensen betekent dit dat zij geen buitenproportionele spiergroei zullen ontwikkelen. 

Ja je zult waarschijnlijk in de eerste periode van intensieve krachttraining behoorlijk wat spiermassa aan kunnen maken. Het lichaam zal er in korte tijd anders uit kunnen komen te zien, maar dit zegt vaak meer over waar je vandaan moest komen. Die eerste periode bouw je snel toe naar waar we in mijn ogen van nature zouden moeten zijn. Daarna zal de groeisnelheid voor de meeste mensen afnemen. Als je armspieren van helemaal plat naar een kleine spierbal gaan, dan lijkt het logisch dat dit proces zich doorzet naarmate je hard blijft trainen. Echter zal het voor de meeste mensen zo niet werken. Na twee jaar intensieve krachttraining hebben veel mensen hun fysieke ontwikkeling maximaal gestimuleerd. Na deze periode wordt het alsmaar moeilijker om meer spieren aan te maken. Je hebt hier een plateau bereikt. Om door dit plateau te breken, moet je jezelf in allerlei moeilijke bochten wringen en heb je heel veel geduld nodig. 

Mijn punt is dat de angst voor opbouw van ‘te veel’ spiermassa voor de meeste mensen niet reëel is. Daarnaast wil ik benadrukken dat deze angst op termijn je gezondheid niet ten goede komt. Ik denk dat de opbouw en het behoud van spiermassa essentieel is en de basis voor goede gezondheid. Ik ben ook geen voorstander om ondergewicht en overgewicht aan te moedigen. De tendens om een deze lichaamsbeelden te idealiseren heeft naar mijn idee niets te maken met het creëren van een sterk en gezond lichaam.

Wat we moeten doen om een sterk fysiek te ontwikkelen is niet de gemakkelijkste route en daarom is het voor velen ook zo’n uitdaging. Vasthouden aan de angst voor grotere spieren is gemakkelijker dan het daadwerkelijk ontwikkelen van deze spieren. In die zin zijn we liever lui dan moe. 

Als we los konden laten van het ideaalbeeld en puur gingen kijken naar gezondheid, dan zouden meer mensen het belang van de opbouw van spiermassa in gaan zien. We leven in een tijd waarin we ons uiterlijk vertoon belangrijker lijken te vinden dan onze gezondheid. Mensen willen dun zijn, maar niet gespierd. Ze zien een foto en denken: ‘zo wil ik er ook uit zien.’ Niet rekeninghoudend met lichaamsbouw en genetische bepaling. Een bepaalde kledingstijl kan jij jezelf aanmeten, maar ons lichaam kent zijn fysieke grenzen. 

Angst voor meer spieren weerhoudt je er van om een betere vet verbrander te worden. Meer spieren zorgen er ook voor dat je gemakkelijker weg kunt komen met een ‘crappy’ dieet. Een grotere hoeveelheid spiermassa kent zoveel meer gezondheidsvoordelen, alleen weigeren we er op deze manier naar te kijken en blijven we oppervlakkig met esthetiek bezig. 

Illusie

Als je van te voren zou weten hoeveel spiermassa je zou aanmaken in een jaar met al die pijn en moeite, dan zou je er waarschijnlijk niet eens aan beginnen. Krachttraining is een raar ding. Je moet zoveel werk verzetten om maar een klein beetje resultaat te zien. Zoals eerder gezegd, maken de meeste mensen de grootste ‘gains’ in de eerste fase van hun trainingscarrière. Het hangt helemaal af van de aanleg van het individu hoe dit zich verder zal ontwikkelen. Als je eenmaal bent aangekomen bij jouw persoonlijke plateau, wordt het steeds moeilijker meer spiermassa op te bouwen. Dit is het punt waar de meeste mensen allerlei trucjes nodig hebben om een kleine beetje progressie te maken. Voor mensen die ongeduldig zijn en meer willen dan de natuurlijke mogelijkheden; is de stap naar spiergroei stimulerende drugs snel gemaakt. 

Je kunt elk jaar sterker worden en meer spiermassa opbouwen, maar daarvoor moet je steeds intenser gaan trainen. Jaar in jaar uit met deze intensiteit trainen is voor de meeste mensen niet haalbaar. Je kunt vijf jaar fanatiek trainen om vervolgens in een baan terecht komen die veel stress geeft waardoor je minder intens kunt trainen. Het bouwen van een sterk lichaam is een fulltime job. Misschien niet in de uren die je erin steekt, maar wel de mindset die hierbij nodig is. Iedereen kan voor een bepaalde tijd intensief trainen, maar heb je ook de discipline om dit jaren achter elkaar te doen? De levensstijl van spiermassa opbouwen gaat veel verder dan training. Je voeding speelt een bepalende rol samen met rust. Om een gespierd en afgetraind fysiek te ontwikkelen moet je bereid zijn veel te doen en veel te laten. 

Om spiermassa aan te maken moeten de omstandigheden optimaal zijn. Je levensstijl moet hier helemaal op ingericht zijn. Intense krachttraining, voeding, rust, gefocuste mindset en een stimulerende omgeving. Dit zijn dingen waar je zelf invloed op hebt. En dan heb je nog te maken met een bepaalde lichaamsbouw en heb je de ‘juiste’ genen nodig voor de ‘perfecte’ omstandigheden. Spiermassa aanmaken is dus nog niet zo gemakkelijk. Mensen die anders zeggen willen je waarschijnlijk iets verkopen. 

Cultuur

De angst om te veel spiermassa op te bouwen en de illusie dat dit zo gemakkelijk zou gaan, gaat aan het belangrijkste doel van krachttraining voorbij; namelijk sterker worden. De fixatie op esthetiek weerhoudt ons ervan onze gezondheid te optimaliseren. Zowel angst voor en de illusie van abnormale spiergroei zorgen er in beide gevallen voor dat mensen stoppen met krachttraining. De mensen met angst beginnen er niet aan, en de mensen met de illusie eindeloos te kunnen groeien raken gefrustreerd en stoppen vervolgens ook (of zij gaan alleen maar meer en meer doen tot het punt van over trainen). 

Krachttraining geeft zoveel meer dan puur fysieke ontwikkeling. Een sterk lichaam geeft vrijheid. Je krijgt meer discipline en dit helpt je verder in het leven. Je gaat steeds beter begrijpen dat kleine stappen op termijn heel veel kunnen opleveren. De fysieke benefits zijn intens belangrijk. En we kunnen eromheen draaien, maar als je goed in je vel zit, heeft dit een enorm positieve invloed op het leven. We zullen alleen los kunnen laten van het idee dat het puur om esthetiek gaat. De meer oppervlakkige resultaten wegen niet op tegen alle fysieke en mentale gezondheidsvoordelen.

Voor mij is het makkelijk om er op deze manier naar te kijken, maar ik snap dat het cultureel anders ligt. We focussen ons op fysieke uiting in plaats van het idealiseren van gezondheid. Tegelijkertijd worden gezonde levensstijl en een sterk lichaam gezien als iets uitzonderlijks. Mensen worden weinig gestimuleerd om hun gezondheid te optimaliseren en dit zorgt voor steeds meer passieve houding. Als ik het heb over gezondheid optimaliseren dan bedoel ik ook echt alles eruit halen wat erin zit. 

Als we krachttraining zouden benaderen vanuit wat het doet voor onze gezondheid, zou iedereen vandaag nog beginnen. Maar door ons puur te fixeren op de esthetische ontwikkeling komen de meeste mensen in een situatie waarin zij veel teleurstelling kunnen verwachten. We zouden ons als samenleving meer kunnen richten op het normaliseren van gezondheid. We hebben dan de mogelijkheid om elkaar aan te spreken op destructieve leefgewoonten zonder raar aangekeken te worden. We zijn slechte leefgewoonten zo normaal gaan vinden dat mensen gek opkijken als je verteld nooit junkfood te eten. Door op deze manier te kijken kom je tot een belangrijke kern. Wat abnormaal zou moeten zijn is normaal geworden. Ziekte en zwakheid is nu de regel in plaats van de uitzondering. 

Het is bijzonder om te zien wat voor verhaaltjes we onszelf vertellen om ongezonde leefgewoonten in stand te houden. Vrienden van je die ervoor kiezen hun levensstijl te veranderen wanneer jij hier nog helemaal niet klaar voor bent krijgen dingen te horen als: ‘maar je moet ook af en toe genieten toch!?’ Ik begrijp het sentiment, maar volgens mij is het vaak een uiting van het eigen denken. Genieten gaat voor jou samen met ongezonde leefgewoonten. Iemand die ervoor kiest om deze ongezonde leefgewoonten uit zijn leven te bannen is niet perse minder aan het genieten.

Ik bepaal niet hoe mensen zouden moeten genieten van het leven. Iedereen geeft daar natuurlijk zelf invulling aan. Waar ik problemen zie ontstaan is wanneer wij onze gezondheid willen verbeteren met een mentaliteit dat dit iets uitzonderlijk is, en dus niet voor iedereen haalbaar is. Als we ongezonde leefgewoontes in onze (westerse) cultuur blijven normaliseren dan krijgen we nooit de kans om als samenleving beter te worden. We zullen elkaar veel meer kunnen aanmoedigen om het beste uit onszelf te halen. Als we in de kern blijven geloven dat we geboren kwetsbare, zwakke wezentjes zijn dan zal dit ook niet veranderen. 

Om als samenleving gezonder te worden zal er een culturele verschuiving moeten plaatsvinden. Onze hele manier van denken zal van zwak en kwetsbaar naar sterk en gezond moeten gaan. We hebben onszelf zwak gemaakt door slecht voor onszelf te zorgen en ziekte is een gevolg hiervan. Dit kunnen we niet alleen afschuiven op domme pech. Verantwoordelijkheid nemen over onze eigen gezondheid is een van de belangrijkste (en tevens moeilijkste) dingen die we kunnen doen. 

Gezondheid in mijn ogen is de absentie van ziekte. Om dit te kunnen realiseren betekent dit voor sommige mensen dat zij hun hele levensstijl om moeten gooien. Dit maakt het moeilijk. De weg naar beter vraagt veel van ons vermogen om te kunnen veranderen. Helaas gaat ons brein niet zo lekker op grote veranderingen; en dan werkt je omgeving ook niet altijd mee door je bewust of onbewust tegen te houden in je persoonlijke groei. Succes is niet iets wat we in Nederland graag laten zien. Integriteit is mooi, maar een overdreven vorm van bescheidenheid is nu van kracht. Succes op basis van gezondheid zou gevierd moeten worden. Een sterk en gezond fysiek is voor iedereen haalbaar alleen is het onze passieve levenshouding die dit in de weg zit. Dit klinkt wat kort door de bocht, maar wat ik bedoel is dat er een angst lijkt te heersen om de beste versie van jezelf te laten zien.

Door elkaar te stimuleren om goed voor onszelf te zorgen zullen we als samenleving beter te worden. We zouden veel meer onderwijs kunnen geven op het gebied van fysieke en mentale gezondheid. Waar nu het grootste gedeelte van ons onderwijs nog gebaseerd is op cognitieve ontwikkeling. Waar ligt de basis voor een gezond leven? Gaat dit over de ontwikkeling van ons fysiek en een goede emotionele zelfregulatie; of gaat het erom wie het beste een moeilijke som kan oplossen? 

Ik zie nu dat mensen worden opgeleid om deel te kunnen nemen aan een economisch systeem. Binnen dit systeem wordt er te weinig aandacht besteed aan de fysieke en mentale gezondheid van het individu. Om de maatschappelijke motor op gang te houden moeten we vooral veel werken. We werken zoveel voor levensonderhoud dat we niet eens de tijd en/of motivatie hebben om goed voor onszelf te zorgen. We zijn zo overprikkeld door onze dagelijkse verantwoordelijkheden dat we de verantwoordelijkheid over onze eigen gezondheid er niet meer bij kunnen hebben. Jezelf volledig uitputten om bepaalde levensstijl te kunnen onderhouden is in mijn ogen waanzin.

Ik schets het misschien wat donker maar dit is in mijn ogen de realiteit waar we in leven. We besteden zoveel tijd aan onze carrières om onze luxe levensstijl te kunnen onderhouden, dat we vergeten wat echt belangrijk is. Als lichaam en geest volledig overbelast raken, heb je helemaal niks aan je volle bankrekening. Behalve dat je dit geld kunt gebruiken om dokters, therapeuten, trainers en coaches te kunnen betalen. 

In mijn werk probeer ik mensen te helpen om keuzes te maken op basis van wat goed is voor hen. Een soort van ‘bottom up’ aanpak. Hoewel ik denk dat we veel grotere stappen zouden kunnen maken als we ‘top down’ zouden werken, heb ik niet echt het vertrouwen dat onze overheid dit op een goede manier aan gaat pakken. Dit hebben we allemaal kunnen zien in de aanpak het virus. Het gaat nooit over mensen sterker maken, maar altijd over het helpen van zwakkeren. Daarom moeten we deze verantwoordelijkheid zelf in handen nemen. Als iedereen begint met zichzelf beter te maken dan ontstaat er een sneeuwbal effect. Dit is naar mijn idee de weg naar een gezondere samenleving en dus een gezondere wereld. We hoeven niet alleen de lasten van de wereld op onze schouders te nemen. Als we allemaal onze verantwoordelijkheid nemen dan doen we het samen.

Tot slot

Ik ben misschien wat afgedwaald van het oorspronkelijke onderwerp, maar misschien ook weer niet. De hoeveelheid spiermassa die we ophouden draagt bij aan een gezond en vrij leven. Dit heeft invloed op ons hele bestaan. Iemand die gezond leeft en dus goed voor zichzelf zorgt, doet dit waarschijnlijk ook voor zijn directe omgeving. De angst en illusie voor meer spier aanmaak is niet meer zo relevant als je puur kijkt naar gezondheidsvoordelen van meer spiermassa. Als we ons karakter opbouwen op basis van het uiterlijk vertoon, dan komen we in de problemen. Je bent meer dan je lichaam. Een sterk en gezond fysiek zou een gevolg moeten zijn van de keuzes die je maakt op basis van liefde voor jezelf. Het klinkt afgezaagd, maar ik geloof echt in het ‘je lichaam is een tempel’ mantra. Geloof in dit soort overtuigingen brengen je op het pad naar verbetering. Ziekte zou een uitzondering moeten zijn in plaats van de regel. Mijn aandacht zal altijd gericht zijn op zelf verbetering; uit liefde voor mezelf en liefde voor anderen. 

Dit was mijn blog voor deze keer. Ik ben benieuwd wat je ervan vond!? Leef ik in een utopie of zit er wel wat in? Ik hoor graag van je!

Als je aan de slag wilt met je eigen gezondheid en wel wat hulp kunt gebruiken, laat het dan weten via onderstaande link. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Mijn naam is Jurriaan de Haas, personal trainer en health coach. In 2006 is mijn trainerscarrière gestart. In 2013 heb ik Movemind opgericht met als doel mensen te helpen bij het optimaliseren van hun fysieke en mentale gezondheid. Tot vandaag de dag doe ik dit nog steeds met veel passie en plezier. Dagelijks leer ik bij door te lezen en te doen. Ik heb het geluk gehad om met honderden mensen te mogen werken. Mijn jarenlange ervaring in combinatie met de wil om te leren, zorgen ervoor dat ik een hoge kwaliteit van begeleiding kan bieden. 

Disclaimer: ik ben geen medisch specialist. Mijn blog is puur bedoeld om mijn ervaringen en gedachten met jullie te delen. Ik noem het filosoferen over gezondheid. Niets van wat er in mijn blog staat beschreven kan als medisch advies worden beschouwd. Raadpleeg altijd een arts bij gezondheidsproblemen.